Najświeższe informacje

Demografia uzyskuje dane do swych badań z publikacji statystycznych, reprezentacyjnych prób statystycznych i ze spisów ludności. Pierwszymi, którzy stworzyli podstawy owego modelu, byli Thompson i Notestein. Ich prace zostały później rozwinięte, zmodyfikowane i polepszone przez innych autorów. Thomas Malthus jest uważany za ojca teorii przeludnienia, która była rozwijana i urealistyczniana w późniejszych opracowaniach. Obiektem badań demografii jest m.in, ludność sama w sobie i jej grupy (np. ludność zamieszkująca dany teren, ludność przebywająca na danym terenie w ciągu dnia lub nocy). Dla lepszego zrozumienia i poprawy opisu zmian zachodzących w populacji stworzono Model transformacji demograficznej. W demografii historycznej, t.j. dla okresu pre-statystycznego używa się opracowań danych kościelnych i innych dostępnych źródeł. Demografia jest dziedziną nauki, która zajmuje się życiem, powstawaniem i przemijaniem społeczności ludzkiej, w równej mierze jej opisem liczbowym, strukturą, jak również jej rozmieszczeniem przestrzennym i dalszymi czynnikami, w szczególności społecznymi i socjologicznymi, które wpływają na jej zmiany. Do badań nad procesami demograficznymi (czyli ruchami ludności) używa się statystyk meldunkowych i innych, a z nich np. współczynnik urodzeń, współczynnik zgonów, współczynnik przyrostu naturalnego, współczynnik dzietności, dzietność, saldo migracji, oczekiwaną długość życia, etc. W śledzeniu i odkrywaniu praw rządzących tymi zmianami, jak również w ich prognozowaniu, demografia stosuje metody statystyczne. Pod koniec XVIII wieku Thomas Malthus twierdził, że niekontrolowany przyrost naturalny prowadzić będzie do wykładniczego wzrostu liczby ludności i związanej z tym klęski głodu, spowodowanej dyskrepancją pomiędzy wzrostem populacji a przyrostem produkcji żywności.